Cadere
Pe sub bolta vesteda,
De toamna castanie.
Vesnic doarme o mumie,
In apa neteda.
Soarele patrunde-n oase ,
Din veacuri stinse,
Si salasuiesc prin joase,
Carari ascunse.
Chipul tau adoarme visul,
Leganat de umbre,
A cazut de mult narcisul
Prins in ganduri sumbre.
Si-ntr-o zi cu albe file,
Ce-au cutreerat prin viata,
Am ajuns sa vad in zile,
Chipul meu, pierdut in ceata.
Si-ntrebat de o ispita
Cand din maini eu crengi legam,
Inspirat, cerneam prin sita,
Cat de mult usor credeam.